Zbiórki

Terapia VAC – moja jedyna szansa na wygojenie rany

Mam na imię Paweł i mam 37 lat.

Moja historia rozpoczęła się 12 sierpnia 2012 roku w Sielpi. Byłem wówczas zaledwie dziewięć miesięcy po ślubie. Razem z moją żoną Sylwią i grupą znajomych wyjechaliśmy na czterodniowy urlop. Miał to być czas odpoczynku, radości i wspólnych chwil. Niestety już drugiego dnia nasze życie zmieniło się bezpowrotnie.

W wyniku nieszczęśliwego wypadku doznałem złamania odcinka szyjnego kręgosłupa, czego skutkiem było porażenie czterokończynowe. W jednej chwili straciłem sprawność i musiałem zmierzyć się z rzeczywistością, której nikt nie jest w stanie sobie wyobrazić, dopóki sam jej nie doświadczy.
Gdy nasze życie zaczęło się powoli stabilizować, a ja mogłem poruszać się na wózku i wykonywać w domu drobne codzienne czynności, w 2022 roku pojawiła się kolejna ciężka choroba – wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Od tego momentu rozpoczęła się kolejna, niezwykle trudna walka o zdrowie i życie.

Turnus rehabilitacyjny

estem Katarzyna choruję na mózgowe porażenie dziecięce które powoduje znaczne ograniczenia ruchowe i utrudnia codzienne funkcjonowanie. Regularna, rehabilitacja jest w moim przypadku niezbędna, aby utrzymać sprawność, poprawić kondycję fizyczną oraz zapobiegać pogłębianiu się niepełnosprawności.”Rehabilitacja na basenie oraz specjalistyczne turnusy nie są dla mnie luksusem, ale jedyną szansą na powstrzymanie postępów choroby od urodzenia. Woda pozwala na ruch bez bólu i bezpieczne wzmacnianie mięśni, co na sali gimnastycznej jest nieosiągalne. Niestety, NFZ nie finansuje tak intensywnej terapii, a każda przerwa w ćwiczeniach oznacza bezpowrotny regres i utratę wypracowanej sprawności. Kwota 100 000 zł zabezpieczyć ciągłość leczenia, bez którego stracę szansę na samodzielność.”
Bardzo dziękuję za wszelką pomoc

Rower rehabilitacyjny dla Anielki – pomóż jej łamać bariery

Walczymy o „specjalny” rower dla Anielki, aby umożliwić jej czerpanie radości z jazdy rowerem, a jednocześnie walczyć z problemami ruchowymi i koordynacją. Marzymy, żeby zaznała trochę normalności jak zdrowe dziecko.

Prywatne: Zbiórka na turnus rehabilitacyjny

Wojtek choruje na MPD i od 15 lat jeździ na ukochane turnusy rehabilitacyjne w Zabajce, które dają mu szansę na sprawność i rozwój – dziś zbiera ponad 10 tys. zł na kolejny wyjazd.

Walka o samodzielne i szczęśliwe życie Natalki

Szansa dla Natalki na szczęśliwe i samodzielne życie

Prywatne: Wózek inwalidzki dla Magdy

Zbieramy na nowy wózek inwalidzki

Prywatne: Pomóż Marysi , cudownej dziewczynce nie bądź obojętny !

Kochani, po raz kolejny prosimy Was o pomoc dla naszej córki Marysi która zmaga się z chorobą Perthesa.

„By mowa nie była barierą” walka o przyszłość .

Fabian to chłopiec o promiennym uśmiechu,który cały sobą garnie się do ludzi ,choć jego serce jest otwarte na świat los postawił na jego drodze barierę milczenia .Fabian nie potrafi się komunikować w sposób który my znamy ,przez co jego wewnętrzny świat pozostaje tajemnicą .Fabiana mózg ma problem z „wysłaniem instrukcji”do aparatu mowy.Chce dużo powiedzieć ale słowa nie wychodzą .
Zaburzenia sensoryczne – świat jest zbyt głośny,zbyt jasny ,bolesny w dotyku .
Niedomykalność zastawki mitlarnej- serduszko dziecka szybciej się męczy ,wymaga stałej opieki lekarskiej,każda infekcja jest dla nas groźniejsza niż dla zdrowych dzieci

Na rehabilitację Dariusza i likwidację barier arhitektonicznych.

Mam na imię Dariusz. Cierpię na postępujący zanik mięśni. Moja choroba jest nieuleczalna i sprawia, że od urodzenia jestem osobą niepełnosprawną.

Mimo diagnozy przez większość swojego życia starałem się być czynny zawodowo, a jazda samochodem była dla mnie czymś wyjątkowym. Przede wszystkim, mimo ograniczeń, pozostawałem samodzielny. Jednak postęp choroby sprawił, że moje życie i życie moich najbliższych to ciągła walka. Nie jestem w stanie funkcjonować bez pomocy drugiej osoby. Zrobienie sobie herbaty graniczy z cudem, a swobodny spacer zostanie już tylko wspomnieniem. Mieszkam z moją 86-letnią mamą i siostrą które pomagają mi na każdym kroku w najprostszych czynnościach. Przecież powinno być odwrotnie – dlaczego role się zamieniły?

Moja wrodzona niepełnosprawność wymaga stałej rehabilitacji, która pochłania ogromne koszt. Poruszam się tylko na wózku inwalidzkim. Bez rehabilitacji słabość mięśni może mnie unieruchomić całkowicie. Bardzo proszę o dalsze wsparcie.